nov 05

Highway to Hell

door in Reisverslag Job & Frouwke

Om wat meer van de omgeving te zien hebben we voor de maand oktober een auto gehuurd. Vrijdag 4 oktober krijgen we een lift van Melanie van GVI naar George waar ons autootje op ons wacht. Melanie kwam langs om te checken of alles goed gaat met ons hier en of ze tevreden met ons zijn. Gelukkig is onze supervisor helemaal happy met ons, dus de twee dagen met Melanie zijn vooral heel gezellig.

Onze auto is van een onbestemd merk, en rijdt alleen op leaded benzine… Gelukkig hebben ze hier bij Shell benzine met loodvervanger, want we voelen toch even een steek van een soort milieu- schuldgevoel opkruipen. Een heleboel auto’s hier rijden nog op benzine met lood, dwars door de nationale parken, langs de leeuwen en de olifanten… En nu zijn wij daar zelf 1 van, tsja..

Knysna

Vrijdagavond zijn we uitgenodigd bij een braai in Knysna. We komen aan bij een prachtig huisje, dat er uitziet alsof Pippi Langkous er had kunnen wonen: overal zijn er hoekjes aangebouwd aan het oorspronkelijke huisje, er hangen schelpjes en lampjes aan de lage balken binnen, en het feit dat Amy die er woont een alleenstaande moeder is met twee jonge kindertjes geeft je het gevoel alsof je een verhaal binnen bent gestapt.

Het is leuk om een avond te kletsen, over Sanparks, Zuid-Afrika en religie. De klik met de cultuur van de blanke Zuid-Afrikanen ( Amy, Mel en Jarod zijn ‘blank’) is toch makkelijker of zo, alhoewel we normaal gesproken ook met heel veel plezier ons juist in de gekleurde cultuur storten.

Karoo

klein-karoo

De Klein Karoo

De volgende dag rijden we in de regen en mist naar de bergpas bij George, richting de klein Karoo. De overgang is geweldig: aan de ene kant van de bergen is alle groen, regent het en zijn de bergtoppen verscholen in de mist; aan de andere kant van de bergen is de lucht stralend blauw, en zien we een compleet ander landschap verschijnen. De klein Karoo doet me denken aan de binnenlanden van Spanje; Sierra Nevada. Lage struikjes, kruiden, aloe’s… In de zomer is het hier vast erg heet en dor, maar nu in de lente staan bijna alle planten in bloei: zo mooi! Een bloeiend rotslandschap, met rode rotsen en rode velden die een prachtig contrast geven met het groen, en dan midden in dat landschap: struisvogels. Het gebied waar we doorheen rijden rondom Oudtshoord zit helemaal vol met struisvogelfarms, en die malle beesten lopen en rennen overal vrolijk rond, en vergroten de charme van het landschap nog meer. Aan de rand rand de klein Karoo bij de overgang naar de echte Karoo zit weer een groot berggebied. We rijden daar over een onverharde weg de Zwartberg Pas over, waarbij we een prachtig uitzicht hebben over de klein Karoo achter ons, en de bergen die de klein Karoo scheiden van het natte kustland van de Gardenroute daarachter.

De Hel

De weg zelf en de bergpassen zijn prachtig, maar we zijn daar vooral omdat we hebben gelezen over een klein weggetje, onverhard en maar net begaanbaar met een normale auto, dat via een lange kloof in een rit van 2 uur leidt naar… De Hel. Daar moeten we heen, natuurlijk. De weg door de kloof is al heel mooi: geologisch is het een prachtig landschap. Ik heb nog niet veel plekken gezien met zoveel laagjes en plooien (en dat zegt wat, als Jan Smit je vader is!). De noordwand van de kloof bestaat uit gigantische lagen steen, die als een soort schotsen kruiend ijs op elkaar geperst zijn. Uit het landschap spreekt een soort van oerkracht, en beweging. Als ik nog niet in plaattektoniek had geloofd, dan was ik hier zeker overtuigd.

Ondertussen stuurt job ons met veel plezier om grote kuilen in de weg, stenen op de weg, door riviertjes die over de weg heenlopen. maar het mooiste moet nog komen: de afdaling naar de Hel zelf, een slingerend weggetje, 1 auto smal, zonder enige vorm van vangrail  langs afgronden van 100-en meters. Kriebels in je maag. Maar we genieten en onze auto houdt het.

bokkiesDe Hel is een verscholen groene vallei midden in het ruige berglandschap. Hier woonde een gemeenschap van een stuk of 100 ‘trekboers’ die hier hun paradijsje gevonden had. Waarom het de Hel heet weten we niet, maar het is er prachtig! De oude huisjes van de bewoners, het schooltje en de dominees woning zijn nu Unesco erfgoed en je kan er de nacht doorbrengen. Dat is voor ons toch iets te duur, maar er is ook een soort camping in de vallei, waar ze ook allemaal oude caravans hebben staan. Dus brengen we een nacht door in een caravan in de Hel. De volgende dag gaan we via dezelfde route terug, en van deze kant is de vallei nog mooier. Een lekke band mag de pret niet drukken, en we rijden de rest van de pas over richting de Karoo. Het tweede deel van de pas is nog mooier dan het eerste en de rest van de  rijden we door de uitgestrekte landschappen met landschildpadden en ‘bokkies’ langs de weg, tussen de rode rotsen van de Karoo richting het oosten. Daar is weer een pas, die ons eerst naar de klein Karoo en dan via nog een pas terugleidt naar het kustplateau en ‘t oude vertrouwde, (soms) natte, koude, maar ook prachtige en groene Stormsrivier. Een geweldige roadtrip dus van twee dagen, vlakbij waar we wonen maar in een compleet ander landschap.

De Hel – Gamkaskloof

Tags: ,

Reacties zijn gesloten.