sep 02

Storms river deel 2: Kids in Parks in Knysna

door in Reisverslag Job & Frouwke

Vrijdag 9 augustus is het womans day. Dat betekent hier een nationale feestdag en dus vrij!

Het valt me hier op dat ze heel erg veel bezig zijn met emancipatie van vrouwen. Dat past natuurlijk ook heel goed in het hele ‘emancipatie van 80% van de bevolking’ traject van na de apartheid. Dat emancipatie traject, of positieve discriminatie zoals wij dat zouden noemen heeft natuurlijk voor en nadelen. Aan de ene kant worden er kansen gecreëerd en gegeven aan een deel van de bevolking (zwart, gekleurd, vrouw) dat die kansen heel lang niet gehad heeft. De voorbeeldfunctie die zij hebben voor de nieuwe generatie donkere jongeren is enorm: deze generatie is hoog opgeleid en weet dat die opleiding niet voor niets is, er zijn immers veel kansen voor hen om hogerop te komen.  Een goed voorbeeld zijn denk ik onze buurmeiden, zij zijn echt slim hebben een bachelor diploma op zak en hebben alle kansen om het te gaan maken. Ik denk zelfs dat ze ook zonder voorkeursbeleid heel ver kunnen komen. Het is natuurlijk altijd de vraag wanneer het ‘genoeg’ is, de emancipatie: wanneer stop je ermee en laat je mensen weer op eigen kracht de top bereiken?

Dat brengt ons bij de nadelen van dit beleid: er is nu zelfs een heel voorrang systeem gemaakt voor overheid en semi overheid (zoals SANParks) instellingen: de hoogsten op de lijst, dat wil zeggen dat zij voorrang krijgen bij het invullen van vacatures, en loonsverhogingen etc zijn de zwarte vrouwen, dan volgen zwarte mannen, dan gekleurde (inclusief Aziatische) vrouwen, dan mannen, dan blanke vrouwen en onderaan de lijst volgen de blanke mannen. Gevolg bij SANparks is geweest dat er een hele hoop blanke mannen ontslagen zijn van hoge functies, en in plaats van hen zijn er zwarte/gekleurde vrouwen aangenomen. Sommigen van hen doen het geweldig, maar sommigen zitten duidelijk op een plek waarvoor ze niet geschikt zijn, en waar ze niet naar toe hebben kunnen groeien. Een aantal ‘diva’s ‘ is de macht een beetje naar het hoofd gestegen, en zijn nu berucht om de Jennifer Lopez achtige eisen die ze stellen aan hun omgeving. Als ze eenmaal op z’on positie zitten, is het echter natuurlijk weer super lastig om ze daar weg te krijgen. Ondertussen loopt de zaak soms dik in de soep, wat dan weer kwaad bloed kan zetten bij de blanke werknemers die van hun positie verdreven zijn. Ook in Zuid Afrika merken ze nu de crisis, en het is voor een blanke man ontzettend moeilijk om aan werk te komen, wat je kwalificaties ook zijn.

Als buitenstaanders kijken we natuurlijk onze ogen uit, spitsen we onze oren en laten ons als het ware onderdompelen in de cultuur hier. Saai is het zeker niet. En mensen staan er vaak ook erg open voor om over dit soort dingen te praten. Onze buurmeiden komen bijvoorbeeld tegen ons klagen dat ze stage lopen hier, maar zelf hoger opgeleid, slimmer en beter geschikt zijn voor de functies dan hun begeleiders en begeleidsters. Zij zijn er heel duidelijk in dat ze op een plek willen zitten en samen willen werken met mensen die daar zijn vanwege hun kwaliteiten, en niet vanwege hun huidskleur.

Vanaf woensdag 14 augustus gaan we een aantal dagen naar een ander Park in het Garden Route national park cluster, namelijk Knysna.

Grotere kaart weergeven
jobbo
In een gebied genaamd Harkerville vindt daar namelijk dit jaar de Kids in Parks plaats. Kids in parks is gesponsord door de overheid en door de grootste supermarktketen hier, en het is een soort reeks van kampen in de nationale parken in Zuid Afrika, in het hele land dus, maar steeds achter elkaar in een ander park in het land, niet tegelijk. De grote parken komen elk jaar aan de beurt, kleinere parken werken samen in clusters en wisselen af, om dan 5 weken lang elke week 2 schoolklassen 2 dagen en 2 nachten te vermaken in het park. De kinderen zijn rond de 12 jaar oud, en zitten in het laatste jaar van de ‘basisschool’ hier. Het zijn allemaal lokale scholen, uit de achterstandswijken hier, en dus allemaal zwarte en gekleurde arme kindertjes. Omdat  schoolklassen hier meestal minstens 45 leerlingen hebben(!!!) zijn dat dus 90 kinderen per week, en dus zo’n 450-500 kinderen per park. Wij draaien woensdag, donderdag en vrijdag mee met een groep van 48 kinderen uit een van de zwarte wijken van Knysna. Het valt ons meteen op hoe goed opgevoed/ braaf de kinderen zijn. De begeleiders zijn ook erg goed, maar toch vind ik het heel knap als je zo’n grote groep kinderen steeds stil krijgt om je verhaal te doen. De groep wordt wel vaak in 2en gesplitst, maar dan krijgen ze ook echte lessen in en over de natuur, vaak wel zo’n 45 minuten lang. Ze hebben een leuk systeem bedacht met drie teams waarin de kinderen zijn ingedeeld. Als je een slimme vraag stelt of een goed antwoord geeft verdien je punten voor je team (zoals met de huizen in Harry Potter). De kinderen nemen het heel serieus, gaan zelfs liever op 1 been staan voor de groep als straf, liever dan dat er punten af gaan! Ze leren over het Fynbos, een soort landschap wat in de wereld alleen rond de Kaap van Zuid Afrika voorkomt. Het is eigenlijk een soort heide, onze eigen paarse heide komt er voor, maar ook andere soorten heide die wel 4 meter hoog kunnen worden, en protea met prachtige bloemen. Het is een uniek ecosysteem en natuurlijk de trots van dit gebied, al vind ik de inheemse bossen denk ik nog mooier.

De kinderen duidelijk ook blij met al het lekkere eten en de gratis gadgets die ze krijgen, zoals een bidon, oranje pet, tasje en gifgroep tshirt. Als je een groep Nederlandse kinderen oranje petjes zou geven vraag ik me echt af of ze ze op zouden zetten, maar deze kinderen wel hoor!

>Ook rond etenstijd horen we niet 1 keer “lust ik niet”. Een hele dankbare groep kinderen om te begeleiden met andere woorden.. Job vinden ze natuurlijk vet spannend vanwege zijn lengte (en baard?). Ze praten gelukkig een beetje Engels, en Afrikaans lijkt genoeg op Nederlands dat we de meeste lessen wel kunnen volgen, al is de uitspraak van de kinderen weer moeilijker te verstaan.

Veel van de voorbereiding hebben we helaas gemist, en de lessen zijn in het Afrikaans dus we kunnen niet altijd heel veel meer bijdragen dan lunchpakketjes uitdelen en drinken inschenken. Ze zitten nu al in de 4e week van de 5 weken van Kids en Parks, en we komen terecht in een groep die ondertussen als een goed geoliede machine precies weet wat ze allemaal moeten doen en waarin iedereen zijn taak kent. Gelukkig kunnen we wel met een klein groepje een nightwalk doen in het bos, met zaklampjes op je hoofd en een soort speurtocht erbij. Ik ga op pad met een groep bangige giebelende meiden die uiteindelijk dolle pret hebben in het bos, Job krijgt natuurlijk ene paar ‘stoere jongens’ mee. De kinderen hebben duidelijk het hele kamp lang de grootste lol, ookal zit het weer eigenlijk helemaal niet mee en is het een heel aantal momenten erg koud en regenachtig.

Vrijdagochtend brengen we met de grote bus waar de kinderen mee vervoerd worden de hele groep weer terug naar school. De huisjes in de buurt van school zijn gelukkig niet de hele arme houten hutjes, waar we een stuk of drie kinderen uit de bus hebben gelaten (voor mij wel even een brok-in-mn-keel momentje) dus meeste kinderen zullen vast in de kleine stenen door de overheid gebouwde ‘comminity housing’ wonen rond de school. De school zelf ziet er ook niet slecht uit. Maar toch vreemd om je voor te stellen wat voor leven deze kinderen hebben..

We hebben geregeld dat we de rest van vrijdag en het weekend in Harkerville kunnen blijven, maandag kunnen we dan nog even het begin van de volgende groep meemaken, en daarna worden we weer door Elzette opgehaald en terug naar ons eigen huisje gebracht. In de tussentijd kunnen we mooi een nieuw gebied verkennen! Zaterdag doen we een wandeling waarbij we eerst door een bos afdalen naar een kloof, dan langs een riviertje lopen tot de kust, zo’n 3 uur langs de kust klauteren, en dan weer omhoog klimmen door een heel tok fynbos gebied. Prachtig! De mooiste wandeling tot nu toe denk ik, zo’n 20 kilometer met heel veel klimmen en kleuteren maar echt top. Het weer is niet warm, wel droog, dus dat is voor zo’n tocht juist prima, en het waait heel erg hard, waardoor de zee een geweldig schouwspel is!

Maandag weer terug in Stormsriver voelt echt als thuiskomen: we zijn zo blij met ons eigen huisje! Zelfs de septictank die kennelijk verstopt zit waardoor hij overstroomd en we een soort rioolrivier in de tuin hebben, compleet met drollen etc. mag de pret niet drukken. Nou goed, een beetje dan. Job gaat er meteen achteraan om het gefixt te krijgen, dat lijkt te lukken maar de dag erna is het weer mis. Nu ik dit typ is het gelukkig helemaal gefixt, dus het riool verhaal heeft wel een happy end, maar misschien wat later dan we graag gehad hadden.  achja, Afrika!

Dat weekend hebben we een braai bij ons thuis, als een soort van housewarming party. We doen het maar in de voortuin omdat de achtertuin een open riool is, maar dat doet niets af aan de goede sfeer!  We hadden zo’n 8 mensen uitgenodigd, maar met een open uitnodiging, dus er komen zo’n 25 man opdagen. We wisten niet dat we zo veel buren hadden ;-) Het is super gezellig, muziek, eten, dansen, drinken.. Als is de drank wel wat eerder op door de grote opkomst, maar ach op is op. iedereen heeft het heel erg naar zijn zin gehad volgens mij, wij in ieder geval wel!
bus vol kids

Tags:

Reacties zijn gesloten.