Tag Archives: de Hel
22 november 2013

Oktober met een auto

Na ons eerste geweldige weekend in de Hel hadden we nog de hele maand oktober een auto. Zo fijn om gewoon op elk moment boodschappen te kunnen doen, ook al is de supermarkt 75 km van ons vandaan, natuurlijk. Afstanden in Nederland en hier zijn echt een compleet ander verhaal, we zijn er eigenlijk al best aan gewend,maar dat neemt niet weg dat we soms we even terugverlangen naar de super om de hoek!

Marineweek

S_A dolfijntjesDe eerste week van oktober is het marineweek, die we afsluiten met een speurtocht voor een schoolklas uit de buurt. Het weer is prachtig en het is een groot succes, en natuurlijk voor ons ook heerlijk om een dagje aan de kust lekker buiten te zijn. Als op bestelling zwemt er een groep van een stuk of 40 dolfijnen langs de kust, net als we gaan beginnen. Walvissen zien we nu heel regelmatig, maar dit is de eerste keer dat we dolfijnen zien! In de middag is de speurtocht afgelopen, en krijgen de mogelijkheid om mee te gaan met een bootje dat de Stormsriver mouth kloof in vaart. Prachtig!
De kloof van de storms river is maar heel smal, maar wel heel hoog ingesneden in de rotswand. Op de terugweg varen we vlak langs de school dolfijnen die we eerder zagen, al met al een heerlijke dag.

Voetballen!

De volgende ochtend moeten we vroeg op, want Job gaat meedoen met het tsitsikamma voetbalteam in een competitie tegen de andere parken van de garden route. Woensdag was er een wedstrijdje tussen de brandweermannen en de rangers, waarbij job op goal stond voor de rangers, en daar zo goed presteerde dat hij volgens iedereen ‘man of de match’ was. De dagen erna komt de helft van de mannelijke rangers lang om te vragen of hij ajb ook mee wil doen met het toernooi op zaterdag. Dat is natuurlijk een ervaring waar we geen nee tegen zeggen, dus op de vroege zaterdag stappen we ineen busje dat ons naar een verscholen voetbalveld brengt vlakbij knysna. Bij het wk was dit de trainingsplek van Frankrijk, maar de sfeer waar wij in terechtkomen is ongetwijfeld beter dan die zij toen hadden. De braai voor na de wedstrijd wordt al opgebouwd en langs de lijn staan de meegereisde supporters te zingen en te dansen.
We zijn de enige twee ‘whities’ daar, wat het nog leuker maakt eigenlijk. Na een 2-0 achterstand in de eerste helft weet ons team de eerste wedstrijd met 2-4 te winnen! Job houdt zich staande in het team, om 14 uur nog steeds zonder lunch, in de zon, met geleende keepershandschoenen en op zijn gympies want helaas hadden ze geen voetbalschoenen in zijn maat… Omdat er slecht weer op komst is krijgt het team maar 15 minuten rust voor ze weer de finale moeten spelen, terwijl het andere team al anderhalf uur aan het uitrusten is! Maar ondanks dat winnen ze ook de tweede wedstrijd en dus het ‘toernooi’, al moet Job helaas afhaken omdat bij een sprongpoging zijn gympen, zonder noppen natuurlijk, wegglijden en hij met zijn hoofd op de grond knalt… Super balen natuurlijk en zelfs een heerlijke braai na de wedstrijd kan dat gevoel niet helemaal wegnemen, maar al met al wat het een heel bijzondere ervaring.

 Natures valley


Grotere kaart weergeven

In de weken erna bezoeken we een aantal plaatsen in de buurt die nog op ons to-do lijstje stonden. Allereerst natures valley; een soort vallei de kloven van twee rivieren samenkomen in een estuarium. Aan de wanden van de vallei groeit indigenous forest, en we maken een prachtige wandeling in de buurt. De rotsen hier langs de kust zijn heel anders dan bij ons in de buurt: donkergrijs/zwart met allemaal geërodeerde putten aan de bovenkant en lagen ijzer-achtig spul ertussen, af en toe zichtbaar als roestig oranje laagjes tussen de rotsen, af en toe lijkt het echt alsof we over een soort plakkaten roestig bronskleurig metaal lopen. Het geheel geeft een bijzonder effect.

Keurboomstrand

Afbeelding van: routes.co.za

Afbeelding van: routes.co.za

De volgende dag gaan we naar Keurboomstrand, om een dagje even lekker niets te doen. Zowel Natures valley als Plettenberg Bay waar we onze boodschappen doen als keurboomstrand liggen aan de andere kant van de tol. Dat is voor ons erg balen, want elke keer als we even ergens heen gaan moeten we twee keer de volle met tol betalen, het is niet afstandsafhankelijk het bedrag, alleen de locals hebben een pasje waardoor ze korting krijgen, maar wij natuurlijk niet. Oorspronkelijk war er ook een avontuurlijkere langere route door de broukrans pas, waarmee je de tol kon omzeilen, maar die is afgesloten omdat hij gerepareerd moet worden. Wij besluiten om toch eens te gaan kijken hoe ‘afgesloten’ afgesloten nou echt is, want het is wel erg aanlokkelijk om de tol te kunnen omzeilen! En ja hoor: er ligt een grote berg zand op de weg, en er staat een bord en een hekje maar daar kunnen we langs, en overheen en dan zitten we op de afgesloten bloukrans weg! Het is wel te begrijpen dat hij dicht is, want de randen brokkelen af waardoor er veel stenen op de weg liggen, en hele stukken van de weg zijn aan het verzakken. Twee rijbanen zijn er allang niet meer, maar met ons autootje komen we er prima door! Na de Hel zijn we wel erger gewend :-) . Het is een prachtige weg ook nog, echt genieten! De weg in het west-kaap stuk, na de pas is trouwens ook gewoon wel al hersteld, alleen het oostkaap stuk, aan onze kant loopt kennelijk nog achter.
Afbeelding van: www.comicvine.com

Tony Stark Mansion: www.comicvine.com

Keurboomstrand is een mooi strand met grote rotsblokken hier en daar, ook een dorpje waar stinkend rijke afrikaners wonen. Natures valley had al erg veel dure huizen, maar hier staan helemaal gigantische villa’s, a la Tony Stark mansion in Iron man…

Ook in ons oude vertrouwde Stormsriver blijken nog nieuwe dingen te ontdekken. We lopen de weg naar het vieuwpoint door het bos vlak naast ons huis, als we opeens een paadje ontdekken dat duidelijk nog in aanleg is. Op een gegeven moment is het hele pad weg, en volgen we een strook danger tape door het bos, tot we bij de rivier uitkomen, bij een prachtig ‘prive strandje’ waar we ook nog eens kunnen zwemmen! Nu maar hopen dat ze het pad nog even niet afmaken, dan blijft dit plekje nog even ons privé zwemplekje..

Winners weekend

Het derde weekend van oktober is het ‘Winners weekend’ met de 8 winnaars van de speurtocht die we hadden georganiseerd in de SANParks week in september. We gaan kamperen in Wilderness in 3 grote tenten en een kleine rondavel trekkershut. De dag van tevoren hebben de twee andere begeleiders afgezegd, typisch zoals het hier gaat, maar gelukkig hebben we na een paar telefoontjes en gesprekken drie nieuwe mensen die dolgraag een weekend mee willen als begeleiders. Dat is dan weer het leuke hier: mensen zegen misschien wel makkelijk vlak van tevoren af, maar in Nederland zou het weer heel lastig zijn om op donderdag mensen mee te krijgen voor een weekend weg dat op de volgende dag begint, hier komen ze gewoon gezellig mee. Voor ons is het ook heel fijn dat Shandro, Zoleka en Qwaita meekomen, want dat maakt de afstand tot de kinderen ook makkelijke te overbruggen. 4 van de groep zijn Afrikaans, 4 zijn Xhosa dus de voertaal is engels (gelukkig!) maar het is toch wel fijn dat Shandro ook afrikaans is, en de meiden Xhosa.
We hebben drie heel gezellige dagen gevuld met spelletjes zoals het namen-spel en een eigen gemaakte versie van weerwolven van Wakkerdam (nu dus weerwolven van Wilderness). De kids kennen de spellen niet maar doen vol enthousiasme mee. Vooral weerwolven vinden ze geweldig, al duurt het wel heel lang om het uit te leggen en moeten we een stuk of 5 keer de eerste nacht over doen, omdat mensen of “yes” roepen als ze worden omgeroepen, of dat ze toch weer vergeten waren dat ze weerwolf waren en nog een keer omdat een van de burgers het zo spannend vind dat er s nachts iemand vermoord wordt door de weerwolven dat ze haar ogen maar open doet omdat ze de spanning niet meer aankan… Maar uiteindelijk vinden ze het helemaal geweldig en doen we een heleboel rondes. Tactiek is niet echt aan ze besteed: de heks gebruikt drie keer achter elkaar de eerste nacht haar twee drankjes, ook al proberen we uit te leggen dat dit niet zo handig is, en mensen beschuldigen betekent gewoon dat iedereen heel hard door elkaar roept en naar elkaar wijst, zonder dat er overlegd wordt, niet alleen de eerste nacht maar alle nachten.. Kennelijk is de overleg-cultuur van Nederland niet helemaal aan deze kids besteed?
Ook maken we twee wandelingen door de natuur in de buurt, wat ze boven verwachting leuk vinden. Ook al wonen deze kinderen in Knysna ten midden van de bossen, ik denk dat ze eigenlijk nog nooit naar ene waterval of een mooie viewpoint gewandeld zijn, en ze vinden het geweldig. Ook het kanoën over de rivier de kloof in is natuurlijk een groot succes. S avonds rond het kampvuur wordt er gezongen en natuurlijk uitgebreid gedanst, en na een aanvankelijke terughoudendheid naar job en mij toe (we denken dat ze normaal gesproken eigenlijk gewoon niet met blanken omgaan) komen de kids uiteindelijk wel echt los, en vormen we met zijn allen een leuke diverse groep. We leren er natuurlijk ook weer dingen bij, bijvoorbeeld: cornflakes eet je met warme melk en limonade moet zo zoet zijn dat het bijna smaakt als pure siroop. Al met al een heel geslaagd weekend, en omdat we een weekend gewerkt hebben krijgen we in ruil twee dagen naar keuze vrij, wat ook weer mooi meegenomen is!

In het water

Ons tripje naar de baviaanskloof aan het eind van oktober valt helaas in het water. De baviaanskloof is een onverharde weg dooreen prachtig gebied, en t schijnt dat het een van de mooiste routes van zuid afrika is, dus die rit stond al heel lang in de planning. We komen aanrijden vanaf de oostkant, en alles lijkt goed te gaan tot vlak aan het begin van het baviaanskloofnatuurgebied worden tegengehouden: de weg aan de oostkant is zo slecht dat we daar met onze auto niet door kunnen, 4×4 is echt een vereiste. De westkant is beter, maar dat is nu zo ver weer terug rijden dat dat helaas geen optie meer is. De baviaanskloof blijft dus bovenaan onze lijst staan, desnoods huren we een 4×4 voor 1 weekendje maar we gaan hem sowieso nog een keer doen!
area_map
5 november 2013

Highway to Hell

Om wat meer van de omgeving te zien hebben we voor de maand oktober een auto gehuurd. Vrijdag 4 oktober krijgen we een lift van Melanie van GVI naar George waar ons autootje op ons wacht. Melanie kwam langs om te checken of alles goed gaat met ons hier en of ze tevreden met ons zijn. Gelukkig is onze supervisor helemaal happy met ons, dus de twee dagen met Melanie zijn vooral heel gezellig.

Onze auto is van een onbestemd merk, en rijdt alleen op leaded benzine… Gelukkig hebben ze hier bij Shell benzine met loodvervanger, want we voelen toch even een steek van een soort milieu- schuldgevoel opkruipen. Een heleboel auto’s hier rijden nog op benzine met lood, dwars door de nationale parken, langs de leeuwen en de olifanten… En nu zijn wij daar zelf 1 van, tsja..

Knysna

Vrijdagavond zijn we uitgenodigd bij een braai in Knysna. We komen aan bij een prachtig huisje, dat er uitziet alsof Pippi Langkous er had kunnen wonen: overal zijn er hoekjes aangebouwd aan het oorspronkelijke huisje, er hangen schelpjes en lampjes aan de lage balken binnen, en het feit dat Amy die er woont een alleenstaande moeder is met twee jonge kindertjes geeft je het gevoel alsof je een verhaal binnen bent gestapt.

Het is leuk om een avond te kletsen, over Sanparks, Zuid-Afrika en religie. De klik met de cultuur van de blanke Zuid-Afrikanen ( Amy, Mel en Jarod zijn ‘blank’) is toch makkelijker of zo, alhoewel we normaal gesproken ook met heel veel plezier ons juist in de gekleurde cultuur storten.

Karoo

klein-karoo

De Klein Karoo

De volgende dag rijden we in de regen en mist naar de bergpas bij George, richting de klein Karoo. De overgang is geweldig: aan de ene kant van de bergen is alle groen, regent het en zijn de bergtoppen verscholen in de mist; aan de andere kant van de bergen is de lucht stralend blauw, en zien we een compleet ander landschap verschijnen. De klein Karoo doet me denken aan de binnenlanden van Spanje; Sierra Nevada. Lage struikjes, kruiden, aloe’s… In de zomer is het hier vast erg heet en dor, maar nu in de lente staan bijna alle planten in bloei: zo mooi! Een bloeiend rotslandschap, met rode rotsen en rode velden die een prachtig contrast geven met het groen, en dan midden in dat landschap: struisvogels. Het gebied waar we doorheen rijden rondom Oudtshoord zit helemaal vol met struisvogelfarms, en die malle beesten lopen en rennen overal vrolijk rond, en vergroten de charme van het landschap nog meer. Aan de rand rand de klein Karoo bij de overgang naar de echte Karoo zit weer een groot berggebied. We rijden daar over een onverharde weg de Zwartberg Pas over, waarbij we een prachtig uitzicht hebben over de klein Karoo achter ons, en de bergen die de klein Karoo scheiden van het natte kustland van de Gardenroute daarachter.

De Hel

De weg zelf en de bergpassen zijn prachtig, maar we zijn daar vooral omdat we hebben gelezen over een klein weggetje, onverhard en maar net begaanbaar met een normale auto, dat via een lange kloof in een rit van 2 uur leidt naar… De Hel. Daar moeten we heen, natuurlijk. De weg door de kloof is al heel mooi: geologisch is het een prachtig landschap. Ik heb nog niet veel plekken gezien met zoveel laagjes en plooien (en dat zegt wat, als Jan Smit je vader is!). De noordwand van de kloof bestaat uit gigantische lagen steen, die als een soort schotsen kruiend ijs op elkaar geperst zijn. Uit het landschap spreekt een soort van oerkracht, en beweging. Als ik nog niet in plaattektoniek had geloofd, dan was ik hier zeker overtuigd.

Ondertussen stuurt job ons met veel plezier om grote kuilen in de weg, stenen op de weg, door riviertjes die over de weg heenlopen. maar het mooiste moet nog komen: de afdaling naar de Hel zelf, een slingerend weggetje, 1 auto smal, zonder enige vorm van vangrail  langs afgronden van 100-en meters. Kriebels in je maag. Maar we genieten en onze auto houdt het.

bokkiesDe Hel is een verscholen groene vallei midden in het ruige berglandschap. Hier woonde een gemeenschap van een stuk of 100 ‘trekboers’ die hier hun paradijsje gevonden had. Waarom het de Hel heet weten we niet, maar het is er prachtig! De oude huisjes van de bewoners, het schooltje en de dominees woning zijn nu Unesco erfgoed en je kan er de nacht doorbrengen. Dat is voor ons toch iets te duur, maar er is ook een soort camping in de vallei, waar ze ook allemaal oude caravans hebben staan. Dus brengen we een nacht door in een caravan in de Hel. De volgende dag gaan we via dezelfde route terug, en van deze kant is de vallei nog mooier. Een lekke band mag de pret niet drukken, en we rijden de rest van de pas over richting de Karoo. Het tweede deel van de pas is nog mooier dan het eerste en de rest van de  rijden we door de uitgestrekte landschappen met landschildpadden en ‘bokkies’ langs de weg, tussen de rode rotsen van de Karoo richting het oosten. Daar is weer een pas, die ons eerst naar de klein Karoo en dan via nog een pas terugleidt naar het kustplateau en ‘t oude vertrouwde, (soms) natte, koude, maar ook prachtige en groene Stormsrivier. Een geweldige roadtrip dus van twee dagen, vlakbij waar we wonen maar in een compleet ander landschap.

De Hel – Gamkaskloof