Tag Archives: Job & Frouwke
22 november 2013

Oktober met een auto

Na ons eerste geweldige weekend in de Hel hadden we nog de hele maand oktober een auto. Zo fijn om gewoon op elk moment boodschappen te kunnen doen, ook al is de supermarkt 75 km van ons vandaan, natuurlijk. Afstanden in Nederland en hier zijn echt een compleet ander verhaal, we zijn er eigenlijk al best aan gewend,maar dat neemt niet weg dat we soms we even terugverlangen naar de super om de hoek!

Marineweek

S_A dolfijntjesDe eerste week van oktober is het marineweek, die we afsluiten met een speurtocht voor een schoolklas uit de buurt. Het weer is prachtig en het is een groot succes, en natuurlijk voor ons ook heerlijk om een dagje aan de kust lekker buiten te zijn. Als op bestelling zwemt er een groep van een stuk of 40 dolfijnen langs de kust, net als we gaan beginnen. Walvissen zien we nu heel regelmatig, maar dit is de eerste keer dat we dolfijnen zien! In de middag is de speurtocht afgelopen, en krijgen de mogelijkheid om mee te gaan met een bootje dat de Stormsriver mouth kloof in vaart. Prachtig!
De kloof van de storms river is maar heel smal, maar wel heel hoog ingesneden in de rotswand. Op de terugweg varen we vlak langs de school dolfijnen die we eerder zagen, al met al een heerlijke dag.

Voetballen!

De volgende ochtend moeten we vroeg op, want Job gaat meedoen met het tsitsikamma voetbalteam in een competitie tegen de andere parken van de garden route. Woensdag was er een wedstrijdje tussen de brandweermannen en de rangers, waarbij job op goal stond voor de rangers, en daar zo goed presteerde dat hij volgens iedereen ‘man of de match’ was. De dagen erna komt de helft van de mannelijke rangers lang om te vragen of hij ajb ook mee wil doen met het toernooi op zaterdag. Dat is natuurlijk een ervaring waar we geen nee tegen zeggen, dus op de vroege zaterdag stappen we ineen busje dat ons naar een verscholen voetbalveld brengt vlakbij knysna. Bij het wk was dit de trainingsplek van Frankrijk, maar de sfeer waar wij in terechtkomen is ongetwijfeld beter dan die zij toen hadden. De braai voor na de wedstrijd wordt al opgebouwd en langs de lijn staan de meegereisde supporters te zingen en te dansen.
We zijn de enige twee ‘whities’ daar, wat het nog leuker maakt eigenlijk. Na een 2-0 achterstand in de eerste helft weet ons team de eerste wedstrijd met 2-4 te winnen! Job houdt zich staande in het team, om 14 uur nog steeds zonder lunch, in de zon, met geleende keepershandschoenen en op zijn gympies want helaas hadden ze geen voetbalschoenen in zijn maat… Omdat er slecht weer op komst is krijgt het team maar 15 minuten rust voor ze weer de finale moeten spelen, terwijl het andere team al anderhalf uur aan het uitrusten is! Maar ondanks dat winnen ze ook de tweede wedstrijd en dus het ‘toernooi’, al moet Job helaas afhaken omdat bij een sprongpoging zijn gympen, zonder noppen natuurlijk, wegglijden en hij met zijn hoofd op de grond knalt… Super balen natuurlijk en zelfs een heerlijke braai na de wedstrijd kan dat gevoel niet helemaal wegnemen, maar al met al wat het een heel bijzondere ervaring.

 Natures valley


Grotere kaart weergeven

In de weken erna bezoeken we een aantal plaatsen in de buurt die nog op ons to-do lijstje stonden. Allereerst natures valley; een soort vallei de kloven van twee rivieren samenkomen in een estuarium. Aan de wanden van de vallei groeit indigenous forest, en we maken een prachtige wandeling in de buurt. De rotsen hier langs de kust zijn heel anders dan bij ons in de buurt: donkergrijs/zwart met allemaal geërodeerde putten aan de bovenkant en lagen ijzer-achtig spul ertussen, af en toe zichtbaar als roestig oranje laagjes tussen de rotsen, af en toe lijkt het echt alsof we over een soort plakkaten roestig bronskleurig metaal lopen. Het geheel geeft een bijzonder effect.

Keurboomstrand

Afbeelding van: routes.co.za

Afbeelding van: routes.co.za

De volgende dag gaan we naar Keurboomstrand, om een dagje even lekker niets te doen. Zowel Natures valley als Plettenberg Bay waar we onze boodschappen doen als keurboomstrand liggen aan de andere kant van de tol. Dat is voor ons erg balen, want elke keer als we even ergens heen gaan moeten we twee keer de volle met tol betalen, het is niet afstandsafhankelijk het bedrag, alleen de locals hebben een pasje waardoor ze korting krijgen, maar wij natuurlijk niet. Oorspronkelijk war er ook een avontuurlijkere langere route door de broukrans pas, waarmee je de tol kon omzeilen, maar die is afgesloten omdat hij gerepareerd moet worden. Wij besluiten om toch eens te gaan kijken hoe ‘afgesloten’ afgesloten nou echt is, want het is wel erg aanlokkelijk om de tol te kunnen omzeilen! En ja hoor: er ligt een grote berg zand op de weg, en er staat een bord en een hekje maar daar kunnen we langs, en overheen en dan zitten we op de afgesloten bloukrans weg! Het is wel te begrijpen dat hij dicht is, want de randen brokkelen af waardoor er veel stenen op de weg liggen, en hele stukken van de weg zijn aan het verzakken. Twee rijbanen zijn er allang niet meer, maar met ons autootje komen we er prima door! Na de Hel zijn we wel erger gewend :-) . Het is een prachtige weg ook nog, echt genieten! De weg in het west-kaap stuk, na de pas is trouwens ook gewoon wel al hersteld, alleen het oostkaap stuk, aan onze kant loopt kennelijk nog achter.
Afbeelding van: www.comicvine.com

Tony Stark Mansion: www.comicvine.com

Keurboomstrand is een mooi strand met grote rotsblokken hier en daar, ook een dorpje waar stinkend rijke afrikaners wonen. Natures valley had al erg veel dure huizen, maar hier staan helemaal gigantische villa’s, a la Tony Stark mansion in Iron man…

Ook in ons oude vertrouwde Stormsriver blijken nog nieuwe dingen te ontdekken. We lopen de weg naar het vieuwpoint door het bos vlak naast ons huis, als we opeens een paadje ontdekken dat duidelijk nog in aanleg is. Op een gegeven moment is het hele pad weg, en volgen we een strook danger tape door het bos, tot we bij de rivier uitkomen, bij een prachtig ‘prive strandje’ waar we ook nog eens kunnen zwemmen! Nu maar hopen dat ze het pad nog even niet afmaken, dan blijft dit plekje nog even ons privé zwemplekje..

Winners weekend

Het derde weekend van oktober is het ‘Winners weekend’ met de 8 winnaars van de speurtocht die we hadden georganiseerd in de SANParks week in september. We gaan kamperen in Wilderness in 3 grote tenten en een kleine rondavel trekkershut. De dag van tevoren hebben de twee andere begeleiders afgezegd, typisch zoals het hier gaat, maar gelukkig hebben we na een paar telefoontjes en gesprekken drie nieuwe mensen die dolgraag een weekend mee willen als begeleiders. Dat is dan weer het leuke hier: mensen zegen misschien wel makkelijk vlak van tevoren af, maar in Nederland zou het weer heel lastig zijn om op donderdag mensen mee te krijgen voor een weekend weg dat op de volgende dag begint, hier komen ze gewoon gezellig mee. Voor ons is het ook heel fijn dat Shandro, Zoleka en Qwaita meekomen, want dat maakt de afstand tot de kinderen ook makkelijke te overbruggen. 4 van de groep zijn Afrikaans, 4 zijn Xhosa dus de voertaal is engels (gelukkig!) maar het is toch wel fijn dat Shandro ook afrikaans is, en de meiden Xhosa.
We hebben drie heel gezellige dagen gevuld met spelletjes zoals het namen-spel en een eigen gemaakte versie van weerwolven van Wakkerdam (nu dus weerwolven van Wilderness). De kids kennen de spellen niet maar doen vol enthousiasme mee. Vooral weerwolven vinden ze geweldig, al duurt het wel heel lang om het uit te leggen en moeten we een stuk of 5 keer de eerste nacht over doen, omdat mensen of “yes” roepen als ze worden omgeroepen, of dat ze toch weer vergeten waren dat ze weerwolf waren en nog een keer omdat een van de burgers het zo spannend vind dat er s nachts iemand vermoord wordt door de weerwolven dat ze haar ogen maar open doet omdat ze de spanning niet meer aankan… Maar uiteindelijk vinden ze het helemaal geweldig en doen we een heleboel rondes. Tactiek is niet echt aan ze besteed: de heks gebruikt drie keer achter elkaar de eerste nacht haar twee drankjes, ook al proberen we uit te leggen dat dit niet zo handig is, en mensen beschuldigen betekent gewoon dat iedereen heel hard door elkaar roept en naar elkaar wijst, zonder dat er overlegd wordt, niet alleen de eerste nacht maar alle nachten.. Kennelijk is de overleg-cultuur van Nederland niet helemaal aan deze kids besteed?
Ook maken we twee wandelingen door de natuur in de buurt, wat ze boven verwachting leuk vinden. Ook al wonen deze kinderen in Knysna ten midden van de bossen, ik denk dat ze eigenlijk nog nooit naar ene waterval of een mooie viewpoint gewandeld zijn, en ze vinden het geweldig. Ook het kanoën over de rivier de kloof in is natuurlijk een groot succes. S avonds rond het kampvuur wordt er gezongen en natuurlijk uitgebreid gedanst, en na een aanvankelijke terughoudendheid naar job en mij toe (we denken dat ze normaal gesproken eigenlijk gewoon niet met blanken omgaan) komen de kids uiteindelijk wel echt los, en vormen we met zijn allen een leuke diverse groep. We leren er natuurlijk ook weer dingen bij, bijvoorbeeld: cornflakes eet je met warme melk en limonade moet zo zoet zijn dat het bijna smaakt als pure siroop. Al met al een heel geslaagd weekend, en omdat we een weekend gewerkt hebben krijgen we in ruil twee dagen naar keuze vrij, wat ook weer mooi meegenomen is!

In het water

Ons tripje naar de baviaanskloof aan het eind van oktober valt helaas in het water. De baviaanskloof is een onverharde weg dooreen prachtig gebied, en t schijnt dat het een van de mooiste routes van zuid afrika is, dus die rit stond al heel lang in de planning. We komen aanrijden vanaf de oostkant, en alles lijkt goed te gaan tot vlak aan het begin van het baviaanskloofnatuurgebied worden tegengehouden: de weg aan de oostkant is zo slecht dat we daar met onze auto niet door kunnen, 4×4 is echt een vereiste. De westkant is beter, maar dat is nu zo ver weer terug rijden dat dat helaas geen optie meer is. De baviaanskloof blijft dus bovenaan onze lijst staan, desnoods huren we een 4×4 voor 1 weekendje maar we gaan hem sowieso nog een keer doen!
area_map
2 september 2013

Storms river deel 2: Kids in Parks in Knysna

Vrijdag 9 augustus is het womans day. Dat betekent hier een nationale feestdag en dus vrij!

Het valt me hier op dat ze heel erg veel bezig zijn met emancipatie van vrouwen. Dat past natuurlijk ook heel goed in het hele ‘emancipatie van 80% van de bevolking’ traject van na de apartheid. Dat emancipatie traject, of positieve discriminatie zoals wij dat zouden noemen heeft natuurlijk voor en nadelen. Aan de ene kant worden er kansen gecreëerd en gegeven aan een deel van de bevolking (zwart, gekleurd, vrouw) dat die kansen heel lang niet gehad heeft. De voorbeeldfunctie die zij hebben voor de nieuwe generatie donkere jongeren is enorm: deze generatie is hoog opgeleid en weet dat die opleiding niet voor niets is, er zijn immers veel kansen voor hen om hogerop te komen.  Een goed voorbeeld zijn denk ik onze buurmeiden, zij zijn echt slim hebben een bachelor diploma op zak en hebben alle kansen om het te gaan maken. Ik denk zelfs dat ze ook zonder voorkeursbeleid heel ver kunnen komen. Het is natuurlijk altijd de vraag wanneer het ‘genoeg’ is, de emancipatie: wanneer stop je ermee en laat je mensen weer op eigen kracht de top bereiken?

Dat brengt ons bij de nadelen van dit beleid: er is nu zelfs een heel voorrang systeem gemaakt voor overheid en semi overheid (zoals SANParks) instellingen: de hoogsten op de lijst, dat wil zeggen dat zij voorrang krijgen bij het invullen van vacatures, en loonsverhogingen etc zijn de zwarte vrouwen, dan volgen zwarte mannen, dan gekleurde (inclusief Aziatische) vrouwen, dan mannen, dan blanke vrouwen en onderaan de lijst volgen de blanke mannen. Gevolg bij SANparks is geweest dat er een hele hoop blanke mannen ontslagen zijn van hoge functies, en in plaats van hen zijn er zwarte/gekleurde vrouwen aangenomen. Sommigen van hen doen het geweldig, maar sommigen zitten duidelijk op een plek waarvoor ze niet geschikt zijn, en waar ze niet naar toe hebben kunnen groeien. Een aantal ‘diva’s ‘ is de macht een beetje naar het hoofd gestegen, en zijn nu berucht om de Jennifer Lopez achtige eisen die ze stellen aan hun omgeving. Als ze eenmaal op z’on positie zitten, is het echter natuurlijk weer super lastig om ze daar weg te krijgen. Ondertussen loopt de zaak soms dik in de soep, wat dan weer kwaad bloed kan zetten bij de blanke werknemers die van hun positie verdreven zijn. Ook in Zuid Afrika merken ze nu de crisis, en het is voor een blanke man ontzettend moeilijk om aan werk te komen, wat je kwalificaties ook zijn.

Als buitenstaanders kijken we natuurlijk onze ogen uit, spitsen we onze oren en laten ons als het ware onderdompelen in de cultuur hier. Saai is het zeker niet. En mensen staan er vaak ook erg open voor om over dit soort dingen te praten. Onze buurmeiden komen bijvoorbeeld tegen ons klagen dat ze stage lopen hier, maar zelf hoger opgeleid, slimmer en beter geschikt zijn voor de functies dan hun begeleiders en begeleidsters. Zij zijn er heel duidelijk in dat ze op een plek willen zitten en samen willen werken met mensen die daar zijn vanwege hun kwaliteiten, en niet vanwege hun huidskleur.

Vanaf woensdag 14 augustus gaan we een aantal dagen naar een ander Park in het Garden Route national park cluster, namelijk Knysna.

Grotere kaart weergeven
jobbo
In een gebied genaamd Harkerville vindt daar namelijk dit jaar de Kids in Parks plaats. Kids in parks is gesponsord door de overheid en door de grootste supermarktketen hier, en het is een soort reeks van kampen in de nationale parken in Zuid Afrika, in het hele land dus, maar steeds achter elkaar in een ander park in het land, niet tegelijk. De grote parken komen elk jaar aan de beurt, kleinere parken werken samen in clusters en wisselen af, om dan 5 weken lang elke week 2 schoolklassen 2 dagen en 2 nachten te vermaken in het park. De kinderen zijn rond de 12 jaar oud, en zitten in het laatste jaar van de ‘basisschool’ hier. Het zijn allemaal lokale scholen, uit de achterstandswijken hier, en dus allemaal zwarte en gekleurde arme kindertjes. Omdat  schoolklassen hier meestal minstens 45 leerlingen hebben(!!!) zijn dat dus 90 kinderen per week, en dus zo’n 450-500 kinderen per park. Wij draaien woensdag, donderdag en vrijdag mee met een groep van 48 kinderen uit een van de zwarte wijken van Knysna. Het valt ons meteen op hoe goed opgevoed/ braaf de kinderen zijn. De begeleiders zijn ook erg goed, maar toch vind ik het heel knap als je zo’n grote groep kinderen steeds stil krijgt om je verhaal te doen. De groep wordt wel vaak in 2en gesplitst, maar dan krijgen ze ook echte lessen in en over de natuur, vaak wel zo’n 45 minuten lang. Ze hebben een leuk systeem bedacht met drie teams waarin de kinderen zijn ingedeeld. Als je een slimme vraag stelt of een goed antwoord geeft verdien je punten voor je team (zoals met de huizen in Harry Potter). De kinderen nemen het heel serieus, gaan zelfs liever op 1 been staan voor de groep als straf, liever dan dat er punten af gaan! Ze leren over het Fynbos, een soort landschap wat in de wereld alleen rond de Kaap van Zuid Afrika voorkomt. Het is eigenlijk een soort heide, onze eigen paarse heide komt er voor, maar ook andere soorten heide die wel 4 meter hoog kunnen worden, en protea met prachtige bloemen. Het is een uniek ecosysteem en natuurlijk de trots van dit gebied, al vind ik de inheemse bossen denk ik nog mooier.

De kinderen duidelijk ook blij met al het lekkere eten en de gratis gadgets die ze krijgen, zoals een bidon, oranje pet, tasje en gifgroep tshirt. Als je een groep Nederlandse kinderen oranje petjes zou geven vraag ik me echt af of ze ze op zouden zetten, maar deze kinderen wel hoor!

>Ook rond etenstijd horen we niet 1 keer “lust ik niet”. Een hele dankbare groep kinderen om te begeleiden met andere woorden.. Job vinden ze natuurlijk vet spannend vanwege zijn lengte (en baard?). Ze praten gelukkig een beetje Engels, en Afrikaans lijkt genoeg op Nederlands dat we de meeste lessen wel kunnen volgen, al is de uitspraak van de kinderen weer moeilijker te verstaan.

Veel van de voorbereiding hebben we helaas gemist, en de lessen zijn in het Afrikaans dus we kunnen niet altijd heel veel meer bijdragen dan lunchpakketjes uitdelen en drinken inschenken. Ze zitten nu al in de 4e week van de 5 weken van Kids en Parks, en we komen terecht in een groep die ondertussen als een goed geoliede machine precies weet wat ze allemaal moeten doen en waarin iedereen zijn taak kent. Gelukkig kunnen we wel met een klein groepje een nightwalk doen in het bos, met zaklampjes op je hoofd en een soort speurtocht erbij. Ik ga op pad met een groep bangige giebelende meiden die uiteindelijk dolle pret hebben in het bos, Job krijgt natuurlijk ene paar ‘stoere jongens’ mee. De kinderen hebben duidelijk het hele kamp lang de grootste lol, ookal zit het weer eigenlijk helemaal niet mee en is het een heel aantal momenten erg koud en regenachtig.

Vrijdagochtend brengen we met de grote bus waar de kinderen mee vervoerd worden de hele groep weer terug naar school. De huisjes in de buurt van school zijn gelukkig niet de hele arme houten hutjes, waar we een stuk of drie kinderen uit de bus hebben gelaten (voor mij wel even een brok-in-mn-keel momentje) dus meeste kinderen zullen vast in de kleine stenen door de overheid gebouwde ‘comminity housing’ wonen rond de school. De school zelf ziet er ook niet slecht uit. Maar toch vreemd om je voor te stellen wat voor leven deze kinderen hebben..

We hebben geregeld dat we de rest van vrijdag en het weekend in Harkerville kunnen blijven, maandag kunnen we dan nog even het begin van de volgende groep meemaken, en daarna worden we weer door Elzette opgehaald en terug naar ons eigen huisje gebracht. In de tussentijd kunnen we mooi een nieuw gebied verkennen! Zaterdag doen we een wandeling waarbij we eerst door een bos afdalen naar een kloof, dan langs een riviertje lopen tot de kust, zo’n 3 uur langs de kust klauteren, en dan weer omhoog klimmen door een heel tok fynbos gebied. Prachtig! De mooiste wandeling tot nu toe denk ik, zo’n 20 kilometer met heel veel klimmen en kleuteren maar echt top. Het weer is niet warm, wel droog, dus dat is voor zo’n tocht juist prima, en het waait heel erg hard, waardoor de zee een geweldig schouwspel is!

Maandag weer terug in Stormsriver voelt echt als thuiskomen: we zijn zo blij met ons eigen huisje! Zelfs de septictank die kennelijk verstopt zit waardoor hij overstroomd en we een soort rioolrivier in de tuin hebben, compleet met drollen etc. mag de pret niet drukken. Nou goed, een beetje dan. Job gaat er meteen achteraan om het gefixt te krijgen, dat lijkt te lukken maar de dag erna is het weer mis. Nu ik dit typ is het gelukkig helemaal gefixt, dus het riool verhaal heeft wel een happy end, maar misschien wat later dan we graag gehad hadden.  achja, Afrika!

Dat weekend hebben we een braai bij ons thuis, als een soort van housewarming party. We doen het maar in de voortuin omdat de achtertuin een open riool is, maar dat doet niets af aan de goede sfeer!  We hadden zo’n 8 mensen uitgenodigd, maar met een open uitnodiging, dus er komen zo’n 25 man opdagen. We wisten niet dat we zo veel buren hadden ;-) Het is super gezellig, muziek, eten, dansen, drinken.. Als is de drank wel wat eerder op door de grote opkomst, maar ach op is op. iedereen heeft het heel erg naar zijn zin gehad volgens mij, wij in ieder geval wel!
bus vol kids

20 augustus 2013

Poepbruin water

1187014_10151861098208453_1435486218_nJa begint hier nu wel een beetje te settelen, maar blijft wel onduidelijk, mja dat is afrika en dat vind ik ook wel fijn want zo kan ik wat meer mijn eigen tijd indelen. Ben nu bezig met het opzetten van een speurtocht door de bossen tijdens de SANParks week en alles aan het regelen om samen met een groep lokale mensen bomen te gaan planten en zorgen dat ze deze ook onderhouden etc.. Daarnaast zitten we dit weekend met een open riool in de achertuin, riool is weer verstopt en ik heb maar gewoon een greppel naar het bos gegraven om alle overstromende drek een beetje af te voeren!

Het water dat uit de kraan komt is bruin, heeft niks met ons riool te maken maar met de tanine in het grondwater, het zelfde spul dat thee zijn kleur geeft. Het is gewoon gezond, maar ziet er wel vreemd uit… zeker als je een bad neemt gevuld met schoon maar toch al poepbruin water! Viva Afrika! Vanavond een braai met de buren, super gezellige mensen die met 3 families in een huisje wonen dat even groot is als het huisje van mij en frouwke! Condooms zijn hier niet in de mode, dus de meeste meisjes die ik hier ken hebben ergens anders in Afrika al een kind, en een verloofde, maar hier dan ook een vriendje, maar dat is hier schijnbaar heel normaal.. rare jongens die Afrikanen!