Tag Archives: sanparks
22 november 2013

Oktober met een auto

Na ons eerste geweldige weekend in de Hel hadden we nog de hele maand oktober een auto. Zo fijn om gewoon op elk moment boodschappen te kunnen doen, ook al is de supermarkt 75 km van ons vandaan, natuurlijk. Afstanden in Nederland en hier zijn echt een compleet ander verhaal, we zijn er eigenlijk al best aan gewend,maar dat neemt niet weg dat we soms we even terugverlangen naar de super om de hoek!

Marineweek

S_A dolfijntjesDe eerste week van oktober is het marineweek, die we afsluiten met een speurtocht voor een schoolklas uit de buurt. Het weer is prachtig en het is een groot succes, en natuurlijk voor ons ook heerlijk om een dagje aan de kust lekker buiten te zijn. Als op bestelling zwemt er een groep van een stuk of 40 dolfijnen langs de kust, net als we gaan beginnen. Walvissen zien we nu heel regelmatig, maar dit is de eerste keer dat we dolfijnen zien! In de middag is de speurtocht afgelopen, en krijgen de mogelijkheid om mee te gaan met een bootje dat de Stormsriver mouth kloof in vaart. Prachtig!
De kloof van de storms river is maar heel smal, maar wel heel hoog ingesneden in de rotswand. Op de terugweg varen we vlak langs de school dolfijnen die we eerder zagen, al met al een heerlijke dag.

Voetballen!

De volgende ochtend moeten we vroeg op, want Job gaat meedoen met het tsitsikamma voetbalteam in een competitie tegen de andere parken van de garden route. Woensdag was er een wedstrijdje tussen de brandweermannen en de rangers, waarbij job op goal stond voor de rangers, en daar zo goed presteerde dat hij volgens iedereen ‘man of de match’ was. De dagen erna komt de helft van de mannelijke rangers lang om te vragen of hij ajb ook mee wil doen met het toernooi op zaterdag. Dat is natuurlijk een ervaring waar we geen nee tegen zeggen, dus op de vroege zaterdag stappen we ineen busje dat ons naar een verscholen voetbalveld brengt vlakbij knysna. Bij het wk was dit de trainingsplek van Frankrijk, maar de sfeer waar wij in terechtkomen is ongetwijfeld beter dan die zij toen hadden. De braai voor na de wedstrijd wordt al opgebouwd en langs de lijn staan de meegereisde supporters te zingen en te dansen.
We zijn de enige twee ‘whities’ daar, wat het nog leuker maakt eigenlijk. Na een 2-0 achterstand in de eerste helft weet ons team de eerste wedstrijd met 2-4 te winnen! Job houdt zich staande in het team, om 14 uur nog steeds zonder lunch, in de zon, met geleende keepershandschoenen en op zijn gympies want helaas hadden ze geen voetbalschoenen in zijn maat… Omdat er slecht weer op komst is krijgt het team maar 15 minuten rust voor ze weer de finale moeten spelen, terwijl het andere team al anderhalf uur aan het uitrusten is! Maar ondanks dat winnen ze ook de tweede wedstrijd en dus het ‘toernooi’, al moet Job helaas afhaken omdat bij een sprongpoging zijn gympen, zonder noppen natuurlijk, wegglijden en hij met zijn hoofd op de grond knalt… Super balen natuurlijk en zelfs een heerlijke braai na de wedstrijd kan dat gevoel niet helemaal wegnemen, maar al met al wat het een heel bijzondere ervaring.

 Natures valley


Grotere kaart weergeven

In de weken erna bezoeken we een aantal plaatsen in de buurt die nog op ons to-do lijstje stonden. Allereerst natures valley; een soort vallei de kloven van twee rivieren samenkomen in een estuarium. Aan de wanden van de vallei groeit indigenous forest, en we maken een prachtige wandeling in de buurt. De rotsen hier langs de kust zijn heel anders dan bij ons in de buurt: donkergrijs/zwart met allemaal geërodeerde putten aan de bovenkant en lagen ijzer-achtig spul ertussen, af en toe zichtbaar als roestig oranje laagjes tussen de rotsen, af en toe lijkt het echt alsof we over een soort plakkaten roestig bronskleurig metaal lopen. Het geheel geeft een bijzonder effect.

Keurboomstrand

Afbeelding van: routes.co.za

Afbeelding van: routes.co.za

De volgende dag gaan we naar Keurboomstrand, om een dagje even lekker niets te doen. Zowel Natures valley als Plettenberg Bay waar we onze boodschappen doen als keurboomstrand liggen aan de andere kant van de tol. Dat is voor ons erg balen, want elke keer als we even ergens heen gaan moeten we twee keer de volle met tol betalen, het is niet afstandsafhankelijk het bedrag, alleen de locals hebben een pasje waardoor ze korting krijgen, maar wij natuurlijk niet. Oorspronkelijk war er ook een avontuurlijkere langere route door de broukrans pas, waarmee je de tol kon omzeilen, maar die is afgesloten omdat hij gerepareerd moet worden. Wij besluiten om toch eens te gaan kijken hoe ‘afgesloten’ afgesloten nou echt is, want het is wel erg aanlokkelijk om de tol te kunnen omzeilen! En ja hoor: er ligt een grote berg zand op de weg, en er staat een bord en een hekje maar daar kunnen we langs, en overheen en dan zitten we op de afgesloten bloukrans weg! Het is wel te begrijpen dat hij dicht is, want de randen brokkelen af waardoor er veel stenen op de weg liggen, en hele stukken van de weg zijn aan het verzakken. Twee rijbanen zijn er allang niet meer, maar met ons autootje komen we er prima door! Na de Hel zijn we wel erger gewend :-) . Het is een prachtige weg ook nog, echt genieten! De weg in het west-kaap stuk, na de pas is trouwens ook gewoon wel al hersteld, alleen het oostkaap stuk, aan onze kant loopt kennelijk nog achter.
Afbeelding van: www.comicvine.com

Tony Stark Mansion: www.comicvine.com

Keurboomstrand is een mooi strand met grote rotsblokken hier en daar, ook een dorpje waar stinkend rijke afrikaners wonen. Natures valley had al erg veel dure huizen, maar hier staan helemaal gigantische villa’s, a la Tony Stark mansion in Iron man…

Ook in ons oude vertrouwde Stormsriver blijken nog nieuwe dingen te ontdekken. We lopen de weg naar het vieuwpoint door het bos vlak naast ons huis, als we opeens een paadje ontdekken dat duidelijk nog in aanleg is. Op een gegeven moment is het hele pad weg, en volgen we een strook danger tape door het bos, tot we bij de rivier uitkomen, bij een prachtig ‘prive strandje’ waar we ook nog eens kunnen zwemmen! Nu maar hopen dat ze het pad nog even niet afmaken, dan blijft dit plekje nog even ons privé zwemplekje..

Winners weekend

Het derde weekend van oktober is het ‘Winners weekend’ met de 8 winnaars van de speurtocht die we hadden georganiseerd in de SANParks week in september. We gaan kamperen in Wilderness in 3 grote tenten en een kleine rondavel trekkershut. De dag van tevoren hebben de twee andere begeleiders afgezegd, typisch zoals het hier gaat, maar gelukkig hebben we na een paar telefoontjes en gesprekken drie nieuwe mensen die dolgraag een weekend mee willen als begeleiders. Dat is dan weer het leuke hier: mensen zegen misschien wel makkelijk vlak van tevoren af, maar in Nederland zou het weer heel lastig zijn om op donderdag mensen mee te krijgen voor een weekend weg dat op de volgende dag begint, hier komen ze gewoon gezellig mee. Voor ons is het ook heel fijn dat Shandro, Zoleka en Qwaita meekomen, want dat maakt de afstand tot de kinderen ook makkelijke te overbruggen. 4 van de groep zijn Afrikaans, 4 zijn Xhosa dus de voertaal is engels (gelukkig!) maar het is toch wel fijn dat Shandro ook afrikaans is, en de meiden Xhosa.
We hebben drie heel gezellige dagen gevuld met spelletjes zoals het namen-spel en een eigen gemaakte versie van weerwolven van Wakkerdam (nu dus weerwolven van Wilderness). De kids kennen de spellen niet maar doen vol enthousiasme mee. Vooral weerwolven vinden ze geweldig, al duurt het wel heel lang om het uit te leggen en moeten we een stuk of 5 keer de eerste nacht over doen, omdat mensen of “yes” roepen als ze worden omgeroepen, of dat ze toch weer vergeten waren dat ze weerwolf waren en nog een keer omdat een van de burgers het zo spannend vind dat er s nachts iemand vermoord wordt door de weerwolven dat ze haar ogen maar open doet omdat ze de spanning niet meer aankan… Maar uiteindelijk vinden ze het helemaal geweldig en doen we een heleboel rondes. Tactiek is niet echt aan ze besteed: de heks gebruikt drie keer achter elkaar de eerste nacht haar twee drankjes, ook al proberen we uit te leggen dat dit niet zo handig is, en mensen beschuldigen betekent gewoon dat iedereen heel hard door elkaar roept en naar elkaar wijst, zonder dat er overlegd wordt, niet alleen de eerste nacht maar alle nachten.. Kennelijk is de overleg-cultuur van Nederland niet helemaal aan deze kids besteed?
Ook maken we twee wandelingen door de natuur in de buurt, wat ze boven verwachting leuk vinden. Ook al wonen deze kinderen in Knysna ten midden van de bossen, ik denk dat ze eigenlijk nog nooit naar ene waterval of een mooie viewpoint gewandeld zijn, en ze vinden het geweldig. Ook het kanoën over de rivier de kloof in is natuurlijk een groot succes. S avonds rond het kampvuur wordt er gezongen en natuurlijk uitgebreid gedanst, en na een aanvankelijke terughoudendheid naar job en mij toe (we denken dat ze normaal gesproken eigenlijk gewoon niet met blanken omgaan) komen de kids uiteindelijk wel echt los, en vormen we met zijn allen een leuke diverse groep. We leren er natuurlijk ook weer dingen bij, bijvoorbeeld: cornflakes eet je met warme melk en limonade moet zo zoet zijn dat het bijna smaakt als pure siroop. Al met al een heel geslaagd weekend, en omdat we een weekend gewerkt hebben krijgen we in ruil twee dagen naar keuze vrij, wat ook weer mooi meegenomen is!

In het water

Ons tripje naar de baviaanskloof aan het eind van oktober valt helaas in het water. De baviaanskloof is een onverharde weg dooreen prachtig gebied, en t schijnt dat het een van de mooiste routes van zuid afrika is, dus die rit stond al heel lang in de planning. We komen aanrijden vanaf de oostkant, en alles lijkt goed te gaan tot vlak aan het begin van het baviaanskloofnatuurgebied worden tegengehouden: de weg aan de oostkant is zo slecht dat we daar met onze auto niet door kunnen, 4×4 is echt een vereiste. De westkant is beter, maar dat is nu zo ver weer terug rijden dat dat helaas geen optie meer is. De baviaanskloof blijft dus bovenaan onze lijst staan, desnoods huren we een 4×4 voor 1 weekendje maar we gaan hem sowieso nog een keer doen!
area_map
28 oktober 2013

Werken en surfen in Zuid-Afrika

san parksHet is nu 2 maanden geleden dat we hier aankwamen, en begonnen met ons ‘werk’ hier voor SanParks. Tijd om de balans op te maken, en proberen uit te leggen wat we hier nou gedaan hebben.

P&C

Onze begeleidster hier is Elzette, zijn is de strategic level manager van het people and conservation (P&C) department hier in het garden route national park. De drie parken die onderdeel uitmaken van Garden route national park (tsitsikamma, knysna en wilderness) hebben ook elk hun eigen P&C officers, die meer op lokaal niveau werken. P&C is trouwens alles wat te maken heeft met het voorlichten van mensen in en over het park. Dat houdt van alles in: (school)groepen die op bezoek komen, gidsen die dingen over het park vertellen, informatiecentra en musea over de dingen in het park, voorlichtingsfolders en kaartjes van wandelroutes, info borden, kraampjes, en speciale thema weken waarbij bezoekers ‘iets extra’s’ meemaken als ze in het park komen; het hoort er allemaal bij.

Werkgelegenheid

We hebben niet een hele duidelijke taakomschrijving, en volgens ons contract mogen we maximaal 40 uur per week voor SanParks bezig zijn. Een minimum aantal uren is er niet, maar de werkdagen hier zijn officieel van 8 tot 16 uur, met een half uur lunch. In praktijk hebben we een hoop vrijheid, zowel in werktijden als in dingen die we doen. Als er een leuk project langskomt, of een activiteit waar we wel aan mee willen doen, kunnen we eigenlijk altijd aanhaken. Meestal proberen we onze projecten gescheiden te houden, maar als Job voor een project naar een ander park moet, is het ook prima als ik dan een paar dagen mee ga, om te ‘helpen’. Als er iets is waar ze hier in Zuid Afrika heel goed in zijn dan is het werk delen. Iets wat we in Nederland met 2 mensen zouden doen, doen ze hier met 10, want dat is werkgelegenheid creëren. Arbeid kost hier natuurlijk ook maar een fractie van wat het in Nederland kost, maar toch is het voor ons wel maf om te zien hoe bij wegwerkzaamheden (waarbij slechts 1 rijbaan beschikbaar is voor twee richtingsverkeer, en de rijstrook dus steeds maar in 1 richting open is, een ‘stop and go’ noemen ze dat hier) waar in Nederland 2 stoplichten voor gebruikt zouden worden en nog een bordje met ‘wegwerkzaamheden’ hier minstens 8 mensen worden ingezet, waaronder een aantal die niets anders doen dan met een rode vlag zwaaien, zodat je weet dat er mensen aan het werk zijn. Helaas betalen veel van zulke gecreëerde banen zo weinig, dat mensen er eigenlijk amper van kunnen leven.. Lastig dilemma dus: creëer je een paar goedbetaalde banen, of een hele hoop banen die eigenlijk te weinig geld op leveren? Hier doen ze duidelijk het laatste. Het idee van werkgelegenheid creëren lijkt hier soms echt een heilige graal, het gaat zelfs zover dat mensen niet twijfelen om al hun afval uit de auto te gooien, want “dat creëert werkgelegenheid voor de mensen die de bermen schoonmaken. ” Voor de mensen hier is dit super logisch allemaal, en al voelt het bij mij alsof het niet klopt, het cultuurverschil is op deze punten erg groot, en ik mis de economische kennis om met argumenten te komen die mensen hier zouden overtuigen…

Cultuurverschil

Sowieso is het af en toe wel erg grappig om de cultuurverschillen te merken met Nederland wat betreft werk en werkhouding. Nou zijn wij ook wel een erg hardwerkend volkje geloof ik, maar dat is voor ons natuurlijk ‘normaal’, hier is het heel normaal dat de dag voor een feestdag (woman’s day, cultural heritage day) het kantoor om 11:00 dicht gaat. Heel fijn, want dan heb je dus bijna 2 vrije dagen voor de prijs van een :-) . Ook op ‘payday’ elke maand zijn ze hier vrij. Om boodschappen te doen. Verder komt natuurlijk iedereen hier te laat, een half uur moet je eigenlijk altijd wel incalculeren. Voor Job natuurlijk eigenlijk status quo, voor mij nog even wennen :-)
Het werktempo ligt hier gewoon een stuk lager, ze kunnen zich vaak niet voorstellen hoe een baan in Nederland eruit ziet. Het beeld is toch een beetje dat je in Nederland alles heel makkelijk gratis krijgt (als je niet genoeg geld verdient of geen baan hebt krijg je gratis een huis en kan je gratis naar het ziekenhuis etc etc). Het systeem van zorgverzekeringen, zorgtoeslag, huursubsidie en uitkeringen uitleggen is onbegonnen werk. Als je uitlegt dat in Nederland bijna iedereen heel hard moet werken voor zijn geld (“want de lonen zijn dan wel veel hoger dan hier, maar het leven is zoveel duurder is dat in praktijk je toch niet veel meer kunt kopen”) om dan de mensen die het niet redden te ondersteunen via een sociaal stelsel, dan begrijpen ze daar niet veel van. Het sprookje van de gouden bergen in Europa ‘waar je niets voor hoeft te doen, want als je niet werkt krijg je het gratis’ is heel hardnekkig en af en toe ongelofelijk frustrerend…

Nou schijn het wel zo te zijn dat SANParks een redelijk extreem geval is hierin, omdat het toch een semi-overheids instelling is. In de private sector schijnt het er toch anders aan toe te gaan, daar wordt kennelijk toch harder gewerkt.

Projecten

Ik ben met een aantal verschillende dingen bezig geweest maar bijna allemaal (behalve bijvoorbeeld het Kids in Parks kamp waar ik eerder over geschreven heb)hebben ze veel te maken met gidsen. Hier in de buurt van ons kantoortje moet een nieuwe ‘guided trail’ ontwikkeld worden, waar groepen kinderen en groepen volwassenen dan rondgeleid kunnen worden. Daarvoor heb ik een soort achtergrond informatie document gemaakt, met info over van alles en nog wat: historie van het dorpje Storms River, historie van de oude weg door de bossen hier, info over bossen, ecosystemen, symbiose, dieren in het bos etc etc. Verder is het de bedoeling om een programma op te zetten in de drie parken hier, waarbij nieuwe gidsen worden opgeleid. Daarvoor wordt eerst uit een groep geïnteresseerden een selectie gemaakt, door ze een opdracht te geven (ze moeten op een door ons uitgezette route zelf een stukje uitleg geven, alsof ze een gids zijn). De geselecteerden krijgen dan eerst bij SanParks een interne opleiding, en degenen die echt veelbelovend zijn kunnen dan een opleiding doen waarbij ze officieel extern geaccrediteerd worden als gids.De eerste ronde van selectie is net geweest in Tsitsikamma, en daar ben ik veel mee bezig geweest: ik had de opdracht gemaakt, heb hem uitgelegd aan de mensen die gids willen worden, heb de route uitgezet, ben met ze mee geweest op de trail en heb geholpen met de selectie van de groep die verder gaat met de training.

Coloured & Black

Je ziet bij het doen van zo’n project echt hele leuke dingen: mensen die echt hart hebben voor de natuur, en bereid zijn keihard te werken voor een kans als deze omdat ze niets liever willen dan gids worden. Aan de andere kant waren er ook drie jongemannen die compleet onvoorbereid op kwamen dagen, hun opdracht verknalden om dan als ze te horen krijgen dat ze (natuurlijk) niet door zijn naar de volgende ronde, gaan klagen dat het vast is omdat ze ‘Blacks’ zijn. Zucht. Die kwam voor mij echt als donderslag bij heldere hemel. Ik was echt met stomheid geslagen en daarna gewoon heel erg boos. Misschien naïef, maar voor mij waren alle kandidaten op 1 na zwart! maar dat waren ze dus niet: de rest was ‘coloured’. Dat is hier echt een big deal en een groot verschil, terwijl ik het verschil vaak echt niet zie! het is ook meer een cultuur aanduiding dan huidskleur aanduiding soms: als je Afrikaans spreekt of engels dan ben je coloured, hoe donker je ook bent, als je Zulu of Xhosa spreekt ben je meestal black, tenzij je een coloured bent die Zulu of Xhosa spreekt natuurlijk. Oh en de groep met KhoiSan voorouders vallen dan weer in de coloured categorie geloof ik.. Coloureds willen niet black genoemd worden en Blacks willen niet coloured genoemd worden en soms wil ik gewoon mensen door elkaar schudden omdat het zo frustrerend is! Het is aan de ene kant mooi als je trots bent op je cultuur en op je historie, maar om dat dan te gebruiken om in een slachtofferrol te gaan zitten als dat compleet niet terecht is, grrr.

Hierna is Wilderness aan de beurt: morgen gaan we daar een route uitzetten die de de gidsen in spe dan moeten lopen lopen en waar ze wat moeten vertellen. Over 2 weken is het marine week, en dan staat dus alles in het park in het teken van zee, de gidsen die de eerste ronde gehaald hebben gaan dan helpen met een speurtocht langs de kust voor kinderen, een speurtocht die ik ga maken, dus dat is een leuk project.

Job en ik hebben eerder voor SanParks week (een week waarin toegang tot de SanParks gratis is, en waarin er allerlei extra activiteiten georganiseerd worden in de parken) een soort speurtocht race uitgezet voor kinderen in Wilderness en dat was een groot succes en heel leuk om te doen.

Job heeft in die week en de week daarvoor de taak overgenomen van de p&c manager in Knysna, zodat zij voor het eerst in jaren een langere welverdiende vakantie kon nemen. Hij heeft in die functie een bomen-plant dag georganiseerd in een opvangcentrum voor schoolverlaters in de township van knysna, meerdere rondleidingen georganiseerd en gegeven aan oudjes uit de bejaardetehuizen van knysna in Diepwalle en een nightwalk in de Garden of Eden. Makkelijker gezegd dan gedaan in een land waar alles zo chaotisch is, maar met veel creativiteit en flexibiliteit is het super goed gegaan!

Surfen

surfenOok vrije tijd mag niet ontbreken natuurlijk. Hoog op Jobs lijstje voor vrije tijds besteding stond surfen. Daarom vertrokken we voor een lang weekend naar Jeffreys bay, het surf Walhalla hier. We hebben beiden een surfles van 2 uur gevolgd, die voor mij ( zoals eigenlijk wel verwacht) redelijk duidelijk maakte dat surfen niet de sport voor mij is. Ik vond het heerlijk om een beetje in zee rond te spartelen, en om op mn buik op de surfplank door de golven te glijden, maar daar hield het ook op. De volgende stap van surfen is natuurlijk dat je ook daadwerkelijk overeind komt (=jezelf opdrukken op een onstabiele ondergrond en dan vanuit een knielende positie gladjes overeind komen tot je staat, binnen een seconde of 2) en dat lukte me voor geen meter. Opdrukken kan ik echt echt niet, en ondanks al mijn pogingen en nog 2 dagen spierpijn erna om te bewijzen dat ik echt pogingen gedaan heb wilden mijn spieren niet meewerken en kwam ik gewoonweg niet overeind. Daarbij voelde ik ook echt niet de behoefte om overeind te komen, om keihard door de golven te racen, balancerend op je board… Neuh ik blijf wel lekker liggen en ga wel bodyboarden of zo ;-) het was wel heerlijk om een paar dagen aan het strand te zijn, lekker uit te waaien en een beetje in de zon te liggen. Ik weet zeker dat ik me prima zelf vermaak als Job op surf uitstapjes gaat :-)

Job gaat het surfen wel doorzetten, heeft zelfs al heel goedkoop een wetsuit op de kop getikt. Na de surf les heeft hij met wisselend succes nog 2 dagen zelf geoefend, met veel vallen en soms een beetje opstaan. Surfen valt nog niet mee, maar de aanhouder wint, toch?